Hoor je ook wel eens je moeder in jezelf terug? Bij een iets te lange monoloog (lees: preek) waarbij je je kids licht gapend ziet wegdraaien, probeer dan eens ‘zeg het met 1-woord’. Zoek het onderwerp van de zin: bijvoorbeeld ‘stoel’, ‘hond’, of ‘jas’. Als je kind jou ‘de stoel’ of ‘de hond’ hoort zeggen, moet je kind nadenken wat er eigenlijk met de stoel of de hond aan de hand is. ‘Yep, ik moet erop zitten’ of: ‘Oh ja, ik moet hem nog uitlaten. Ik kan het maar beter meteen doen.’

Soms ben ik toch geïrriteerd als zoonlief continu van zijn stoel glijdt en kan dan sissen: ‘STOE-hoel!’ Medewerking is gelijk ver te zoeken. Tone of voice is van groot belang; in plaats van ‘dit bewijst maar weer hoe verstrooid, gemakzuchtig of slordig je bent’ moet jouw tone of voice uitstralen: ‘Je bent een liefhebbend, capabel persoon, die als ik je iets vraag meewerkt.’ ‘Stoel!’ Kijken of het ook werkt met partners in de keuken. In plaats van: ‘Waarom was je die vieze pannen niet gelijk af met opruimen?’ simpelweg: ‘Pannen!’

Zoals eerder verschenen op www.gezinnig.nl