Cirkel-Cirkel-Punt-Punt

De eerste keer dat ik probeerde om beschrijvend te prijzen kwam mijn zoon van 5 thuis uit school, schoof me een velletje papier met allerlei krabbels onder mijn neus en vroeg: ‘Is dit goed?’ Mijn eerste reactie was een automatisch: ‘Héél goed!’ Toen herinnerde ik me dat ik moest beschrijven, maar hoe doe je dat met gekrabbel? Ik zei: ‘Nou, ik zie cirkel, cirkel, cirkel … zigzag, zigzag, zigzag … punt, punt, punt, punt, punt, punt en schuine streep, schuine streep!’ ‘Ja!’ knikte hij enthousiast. Ik zei weer: ‘Hoe kwam je erop om dit te doen?’ Hij dacht even na en zei toen: ‘Omdat ik een kunstenaar ben.’

Het is een wonderlijk proces: de ouder beschrijft en het kind prijst zichzelf.

Zoals eerder verschenen op www.gezinnig.nl